Vestfalya Barışı: 1648'de Münster ve Osnabrück'te Avrupa nasıl yeniden düzenlendi
Ekim 1648'de iki antlaşmayla Otuz Yıl Savaşları sona erdi. Vestfalya Barışı sınırları değiştirdi, mezheplerin bir arada yaşamasını düzenledi ve Kutsal Roma İmparatorluğu'nu 1806'ya kadar şekillendirdi.
Fotoğraf: Gerard ter Borch / Wikimedia Commons, Public domain (kırpılmış ve yeniden boyutlandırılmış)
24 Ekim 1648'de Vestfalya'da iki barış antlaşması imzalandı. Antlaşmalardan biri Osnabrück'te İmparator III. Ferdinand, İsveç Kraliçesi Christina ve müttefikleri arasında, diğeri Münster'de İmparator, Fransa Kralı XIV. Louis ve müttefikleri arasında müzakere edildi. Böylece 1618'de Bohemya çatışmasıyla başlayan savaşlar sona erdi.
Barış, haritayı yeniden çizdi. Fransa, Alsas'ta haklar elde etti; Metz, Toul ve Verdun üzerindeki egemenliği de onaylandı. İsveç, aralarında Ön Pomeranya, Wismar, Bremen ve Verden'in de bulunduğu bölgeleri aldı ve böylece Oder, Elbe ve Weser nehirlerinin ağızlarını denetledi. Brandenburg, Arka Pomeranya'yı ve Magdeburg üzerinde ileride sahip olma hakkını kazandı; Bavyera ise Yukarı Pfalz'ı ve elektörlük unvanını korudu. Hollanda ile İsviçre Konfederasyonu bağımsız olarak tanındı.
Antlaşma dinî açıdan da bir dönüm noktasıydı: 1555 tarihli Augsburg Din Barışı onaylandı ve Reform Kilisesi mensuplarını (Kalvinistleri) da kapsayacak şekilde genişletildi; 1624 yılı, kilise mülkiyeti ve mezhep durumu bakımından “norm yılı” olarak belirlendi. İmparatorluk şehirleri Reichstag'da (İmparatorluk Meclisi) yer ve oy hakkı elde etti; İmparatorluğun dış politikası bu meclisin onayına bağlıydı. Antlaşma metinleri, Kutsal Roma İmparatorluğu'nun sona erdiği 1806'ya kadar imparatorluğun temel yasası olarak geçerli sayıldı.