Tokio Hotel – “Encore” incelemesi: Nostalji, partiler ve bolca Auto-Tune

Tokio Hotel, yedinci albümü “Encore”u son stüdyo albümünden dört yıl sonra, 16 Ekim'de Believe etiketiyle yayımladı. Grup albümü nostalji ile gelişim arasında bir köprü olarak tanımlıyor; albümden önce “Memory Lane” ve “Without You” gibi single'lar çıktı. “Encore”, Resmi Alman Albüm Listesi'ne 3. sıradan giriş yaptı; bu, grubun on iki yıldaki en iyi sıralaması. Bill ve Tom Kaulitz, Georg Listing ve Gustav Schäfer, 28 Ekim'den bu yana Avrupa turnesinde; Hamburg, Berlin ve Viyana'nın da aralarında bulunduğu 17 konser 23 Kasım'da Madrid'de sona erecek.

Eleştiriler çekingen. laut.de yazarı Rinko Heidrich albümü “sentetik bir ürün” ve “mükemmel influencer pazarlaması” olarak niteliyor; ona göre Bill Kaulitz'in sesi yetersiz, Auto-Tune, ses katmanlamaları ve yankı zayıflıkları örtüyor. Heidrich'e göre “Dye My Hair” yorgun bir sesle söylenen bir aşk acısı şarkısı, “Terminal 1”deki saksafon ise “muhteşem derecede yersiz”. Heidrich, umut veren tek parça olarak akustik “Wanderlust”u öne çıkarıyor. Berliner Zeitung ise albümün temalarını uyuşturucu sarhoşluğu, partiler ve bastırılmış kalp acısı olarak tanımlıyor.

Video, Tokio Hotel'in YouTube kanalından “Dye My Hair” şarkısının resmi müzik videosunu gösteriyor.